preloder
Draagdoek
Baby & Mom

De draag fanaat

Instinctief wil je je baby het liefst de hele dag vasthouden. Maar in onze onafhankelijke westerse wereld, is dat nog niet zo vanzelfsprekend. “Zou je hem niet een keertje wegleggen?” “Hij moet het toch een keer leren, om in z’n eigen wiegje te slapen”. Want stel je voor dat je je kind teveel verwend. 

Terwijl ik dit schrijf zit ons zoontje voor de zoveelste keer bij mij in de draagzak. Wat ooit begon als een ideaal middel tegen darmkrampjes, is inmiddels uitgegroeid tot zijn favoriete slaapplek overdag. Lekker warm en veilig tegen mama aan en ik heb mijn handen vrij. Baby blij, mama blij. Maar als je aan je zoveelste vriend of familielid vertelt hoe je kleintje in de draagzak slaapt, word je vaak bezorgd aan gekeken. Met een blik van; “dit komt nooit meer goed, zo leert hij het nooit om in zijn eigen bedje te slapen”.

babywearing

Hij moet het toch een keer leren

Ik blijf daarom braaf dagelijks proberen, om mijn zoontje in zijn eigen wiegje te laten slapen overdag. Ik let netjes op de moeheidssignalen en bij de eerste verschijnselen leg ik hem in zijn bedje. Soms lukt dit. Dan slaapt hij ‘wel’ 40 minuten. Maar vaak ook niet. Als ik voor de zoveelste keer het speentje heb teruggestopt, vind ik het wel weer mooi geweest. En dus gaat hij, toch weer, in de draagzak. Eenmaal in de zak valt hij zo in slaap en dan kan er ineens vier uur tussen de voedingen zitten in plaats van twee. Mijn rug moet er misschien een beetje aan wennen. Maar ik moet er vooral aan wennen, dat ik me soms haast moet verantwoorden voor het feit dat ik m’n kind veel draag.

De westerse onafhankelijkheid

In de westerse wereld zijn we heel erg gefocust op het individu. Dit geldt niet alleen voor volwassenen, maar ook voor baby’s. Want zowel moeder als kind moeten na de geboorte zo snel mogelijk weer onafhankelijk worden. Je kind moet ’s nachts doorslapen, het liefst met 5 weken al. En hij moet zelf in slaap kunnen vallen, in zijn eigen bed. Lukt dat niet, dan is het bijna alsof je als moeder gefaald hebt. Want je voldoet immers niet aan ‘de standaarden’. En ook al luisteren we tegenwoordig niet meer zo nauw naar alle regeltjes van het Consultatiebureau, toch wordt de draagzak soms nog als ‘alternatief’ gezien. In niet-westerse culturen is het daarentegen heel normaal dat een kind gedragen wordt. Er moet op het land gewerkt worden, van een nanny hebben ze nog nooit gehoord en dus gaat het kind mee. En laten we eerlijk zijn; zijn deze kinderen later ‘verpest’? Zijn deze kinderen later niet zelfstandig?

Lekker dragen

Natuurlijk moet iedereen voor zich weten hoe een kind wordt opgevoed. Zo lang er onvoorwaardelijke liefde wordt gegeven, kan je het eigenlijk niet fout doen 🙂 En ieder kind heeft andere behoeftes. Blijkbaar heeft ons lieve mannetje gewoon nog veel huidhonger en dus kies ik er voor om mijn kind veel te dragen. Natuurlijk vraag ik me wel eens af wanneer hij het gaat leren, om zelf te slapen overdag en ik blijf het dan ook proberen. Maar al snel ontdekte ik, dat het vooral ‘de maatschappij’ was die deze vragen aan mij stelde. Ik voel me zelf eigenlijk heel prettig bij die draagzak. En het gaf me zo’n rust toen ik dit eenmaal geaccepteerd had. Hij leert het allemaal van zelf wel. Ons zoontje is een lieve, tevreden baby. Hij is gezond, drinkt goed en groeit goed. Meer hoef je als moeder niet te wensen toch?

Foto 1 en 2: http://www.ebbandflow.photography/babywearing-1/

You Might Also Like...

No Comments

    Leave a Reply

    Top